ΕΙΣΗΓΗΣΗ κου ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΦΙΔΙΚΑΛ

Αγαπητοί φίλοι,
Θα σας κουράσω λίγο, με μερικές σκέψεις που νομίζω ότι πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας όσοι και όσο καιρό υπηρετούμε αυτό το έργο, το Ιατρείο – Οδοντιατρείο Αλληλεγγύης.

Πρέπει όμως, πρώτα, να ευχαριστήσω όλους όσους προσφέρουν τον χρόνο τους ή το υστέρημά τους για τους σκοπούς του. Όλους όσους δούλεψαν και δουλεύουν για να στηθεί, να εξοπλιστεί και να λειτουργήσει. Όλους τους εθελοντές που το υποστηρίζουν με κάθε τρόπο καθώς και όλους τους γιατρούς και οδοντίατρους, του Δικτύου των Ιατρείων που υποστηρίζουν σε δευτεροβάθμια φροντίδα τους ασθενείς του. Τους γιατρούς, τους νοσηλευτές τους εργαστηριακούς τον Διοικητή και τους διοικητικούς του Νοσοκομείου Καλαμάτας που βοηθάνε με τα περιστατικά που χρειάζονται νοσοκομειακή φροντίδα, παρά και ενάντια σε αντιλαϊκές οδηγίες της κεντρικής εξουσίας, που δεν μοιάζει πια σε τίποτα με την εξουσία της Ελληνικής Πολιτείας, αλλά το λέω ευθαρσώς, με κυβέρνηση προτεκτοράτου, για να μην ακουστεί ακόμα χειρότερα, αν μιλήσω για κυβέρνηση κατοχής.

Να ευχαριστήσω αυτούς τους καθημερινούς ανθρώπους, που δεν πίστεψαν και δεν θα πιστέψουν ποτέ ότι οι φτωχοί και οι αποκλεισμένοι είναι αναπόφευκτο και μοιραίο μέγεθος, γιατί κάποιοι άλλοι πρέπει να θησαυρίζουν, να συσσωρεύουν αμύθητα πλούτη στο όνομα της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς.

Όπως ακούσατε και από την εισήγηση, ο λόγος που στήθηκε το Ιατρείο ήταν η Αλληλεγγύη στον χειμαζόμενο Άνθρωπο που βρέθηκε τούτη τη στιγμή σε τούτη την χώρα. Δεν κάνει διακρίσεις. Δεν κάνει «φιλανθρωπία». Όπως φαίνεται και στο σήμα του Ιατρείου απλώνει το χέρι και βοηθάει τον συνάνθρωπο να σηκωθεί από κάτω, να ορθοποδήσει. Αλλά γιατί; Για να συνεχίσει να αγωνίζεται για το δίκαιο και την ανθρωπιά. Δεν τον λυπάται, δεν του πετάει ένα ξεροκόμματο όπως κάνουν οι φιλάνθρωποι τύπου Σόρος και ΕΕ με τα ΕΣΠΑ και τα προγράμματα για την δήθεν αντιμετώπιση της ανεργίας, αφού πρώτα την προκάλεσαν και διέλυσαν την κοινωνία. Σκύβει από πάνω του μόνο για να του δώσει το χέρι να σηκωθεί, να τον στηρίξει στα πρώτα του βήματα στον αγώνα του για την ανθρωπιά του και τα δικαιώματά του.

Δεν ξεχνάμε ότι η αλληλεγγύη είναι η δύναμη των αδυνάτων, των κατατρεγμένων. Είναι η συμπαράταξη τους ώμο με ώμο, χέρι με χέρι για την επιβίωση αρχικά και για την δικαίωσή τους στην πορεία. Είναι η αυτοπροστασία του λαού, είναι ο τρόπος που θα διασώσει και θα συντηρήσει τις δυνάμεις του και την αξιοπρέπειά του, την πίστη στον εαυτό του και στις αξίες του, σε αυτά που του πρέπουν στην υλοποίηση των οραμάτων του και των επιθυμιών του. Είναι βαθειά πολιτική πράξη, και για τούτο βάλλεται ή γίνονται απόπειρες να υποκατασταθεί από δήθεν φιλανθρωπικές δραστηριότητες.

Δεν υποκαθιστάμε δομές πρόνοιας και παροχής υπηρεσιών υγείας. Μακάρι να μην χρειαζόταν. Παρέχουμε υπηρεσίες με το παραπάνω πνεύμα, και αγωνιζόμαστε παράλληλα για την υγεία του λαού, όλων των πολιτών, ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα που είναι. Δεν χωράει ο νους μας ότι υπάρχουν άνθρωποι που το σύστημα θέτει στο περιθώριο και τους αποκόπτει από το δικαίωμα της υγείας ή των άλλων δημόσιων αγαθών. Αγωνιζόμαστε και μείς μαζί με τον λαό, όσους έχουν τις ίδιες απόψεις με μας, για τα αυτονόητα. Το δικαίωμα όλων στην δωρεάν υγεία και τα άλλα κοινωνικά αγαθά.

Δεν υποκαθιστάμε τίποτα. Απλά, κοιτάμε να περιορίσουμε όσο μπορούμε τις απώλειες της στρατηγικής αντιπαράθεσης λαού και επικυρίαρχης εξουσίας και τις απώλειες της καθημερινής μάχης. Σ’ αυτό τον αγώνα καλούμε όλους τους φίλους και τους ακτιβιστές.

Το Ιατρείο δυστυχώς πάει καλά. Τούτο σημαίνει ότι η χώρα και ο λαός της δεν πάνε καλά. Γνωρίζετε ότι η ανεργία είναι πάνω από 30% και η ανεργία των νέων είναι πάνω από 60% αυτών που έχουν μείνει εδώ. Οι άλλοι έφυγαν, μετανάστευσαν, και έτσι τα νούμερα είναι πλασματικά. Η ανασφάλιστη εργασία είναι πάνω από 30% και για όσους εργάζονται οι μισθοί είναι αστείοι. Το μέλλον είναι ζοφερό, καθώς καθημερινά χάνουν την δουλειά τους όλο και περισσότεροι άνθρωποι ενώ η δυνατότητα να πληρωθούν ασφαλιστικές εισφορές και η εφορία καθημερινά μειώνεται.

Για πρώτη φορά ο πληθωρισμός στην Ελλάδα έγινε αρνητικός φέτος. Τούτο σημαίνει ότι πρακτικά έπαψε να κυκλοφορεί χρήμα στην αγορά, πράγμα που ο καθένας από μας το ζει στην καθημερινή του συναλλαγή. Το δημόσιο χρέος μετά από τόση δυστυχία και αφαίμαξη του λαού είναι στο 160,5% του ΑΕΠ, ενώ μόλις άρχισε η κρίση ήταν μόνο στο 120%. Άρχισαν να έρχονται στο Ιατρείο γερόντια που δεν έχουν να πληρώσουν την συμμετοχή τους στα φάρμακα και τις απολύτως αναγκαίες εξετάσεις τους, παρά το γεγονός ότι είναι ασφαλισμένοι ως συνταξιούχοι.

Διαλύσανε το λαό και τώρα εμφανίζονται κάτι φιλάνθρωπα κοράκια τύπου Σόρος και ΕΕ να πετάξουν ένα ακόμα ψίχουλο στους πεινασμένους.

Και δυστυχώς, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που δεν θέλουν να λειτουργεί το Ιατρείο. Μερικοί πουλαροδείξανε – όπως λέει ο λαός – στην αρχή, τάχα βοηθήσανε, γιατί πιστέψανε ότι πολύ σύντομα θα ξεφουσκώσει ως εγχείρημα, θα κουραστούμε και θα τα παρατήσουμε.

Ο κύριος Δήμαρχος, αφού δεν φορέσαμε το καπέλο που μας ετοίμαζε, για να ωφεληθεί πολιτικά όπως πίστεψε, μας πολεμάει φανερά. Δεν καταλαβαίνει ότι είναι καλλίτερο να άρχει μιας πόλης που έχει ενεργούς πολίτες που βοηθάνε αποτελεσματικά στο έργο της δημοτικής αρχής, από το να έχει ντίλερς της δικής του «μικροπολιτικής και μικρόψυχης εξουσίας» σε κάθε παραμάγαζο της μικροπολιτικής και ρουσφετολογικής του ιδεοληψίας. Ο δήμαρχος προσποιείται ότι οτιδήποτε δεν ελέγχει προς το πολιτικό τους συμφέρον, δεν υπάρχει. Ούτε την αφίσα του Ιατρείου που είχαμε κρεμάσει στο δημαρχείο δεν ήθελε να βλέπει. Και όμως, εμείς του προσφέραμε την ευκαιρία να είναι η τοπική αυτοδιοίκηση το σημείο αναφοράς όλων των φορέων αλληλεγγύης με όρο την διατήρηση της αυτονομίας του κάθε φορέα. Καλούμε τουλάχιστον τις υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις να σταθούν δίπλα μας, αποτελεσματικά.

Ο Σύλλογος Φαρμακοποιών είναι μια άλλη περίπτωση που αργήσαμε να κατανοήσουμε, και μάλλον δεν την έχουμε κατανοήσει ακόμα πλήρως. Είναι γεγονός ότι οι φαρμακοποιοί έχουν πληγεί βαριά από την πολιτική που ακολουθείται στην υγεία τον τελευταίο καιρό. Αλλά μήπως δεν πληγήκανε και οι γιατροί και οι οδοντίατροι και οι ασφαλισμένοι; Η οχύρωση πίσω από το ιδεολόγημα της διαχείρισης του φαρμάκου σε ανεξάρτητο χώρο, μόνο από τους φαρμακοποιούς μακριά από το κοινωνικό ιατρείο κατέληξε στο Δημοτικό Φαρμακείο. Έτσι το ονομάζουν. Το καπέλο το φορέσανε ημίψηλο, μάλλον όμως με την θέλησή τους.   Εμάς μας περισσεύει. Αυτό θέλανε, αυτό κάνανε.

Όμως φίλοι μας φαρμακοποιοί, ακόμα δεν καταλάβαμε πως γίνεται να δοθούν φάρμακα σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Ποιοι δικαιούνται; Ποιος αποφασίζει; Εμείς, όσες φορές ζητήσαμε, δυσκολευτήκαμε να πάρουμε για τους αρρώστους μας.

Και ένα τελευταίο ζήτημα, πλην όμως πολύ σοβαρό. Παρέχουμε υπηρεσίες χωρίς διακρίσεις. Χωρίς καμμιά διάκριση. Για μας ο άνθρωπος που έχει ανάγκη δεν έχει χρώμα, φυλή, εθνικότητα ή φρονήματα. Η μόνη διάκριση που κατανοούμε είναι αν έχει ανάγκη ή αν δεν έχει.

Και σε τούτο στεκόμαστε απόλυτα αντίθετοι με την πρακτική των Χρυσαυγιτών που διακηρύττουν υποκριτικά ότι παρέχουν φροντίδα, τροφή ή αίμα μόνο σε Έλληνες. Ακατανόητη διάκριση, που χαρακτηρίζεται από βαθύ φόβο και βαθύ μίσος απέναντι στον συνάνθρωπο. Ο καθένας από μας έχει την πολιτική του θέση και μπορεί να την εκφράσει, ακόμα και να την παλέψει στον κοινωνικό στίβο και στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Όμως το ιατρείο δεν ξεστρατίζει από τις αρχές του, και όποιος έχει ανάγκη, το γνωρίζει. Δεν τον ρωτάει κανείς, τίποτε άλλο παρά μόνο αν είναι δικαιούχος κάποιας ασφάλισης. Και αυτή είναι η ομορφιά της ανθρώπινης αλληλεγγύης.

Αντιστρατευόμαστε στην καθημερινή πράξη και στον καθημερινό δημόσιο και πολιτικό μας λόγο τον φασισμό και τις διακρίσεις. Ο αγώνας αυτός δεν είναι αγώνας με φωνές και συνθήματα. Όχι, δεν αποκλείουμε και αυτό τον αγώνα, και σεβόμαστε όποιον τον κάνει. Συμμετέχουμε και εμείς ως προσωπικότητες. Όμως το θηρίο του φασισμού το σκοτώνεις κατ’ αρχήν μέσα σου, και μετά με την πολιτική σου συμπεριφορά προσέχεις να μην αφήσεις κανέναν, να μην χαρίσεις κανέναν, σε συμμορίες τύπου Χρυσής Αυγής. Πολεμάς τον φόβο του λαού και προτείνεις τα χέρι και τα στήθη σου στην αλληλεγγύη που θα του διασφαλίσει την τιμή του και την αξιοπρέπειά του. Κινείσαι σε πολιτικές προστασίας της ζωής του, της υγείας του, της διαβίωσής του, της εργασίας του, της πατρίδας του και της γλώσσας του. Προσπαθείς να λύσεις έντιμα και μελετημένα το μεταναστευτικό που πράγματι αποτελεί σημαντικό στρατηγικό πρόβλημα της χώρας μας σήμερα. Αντιστρατεύεσαι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ιμπεριαλισμού που όχι μόνο το συντηρούν αλλά και το οξύνουν. Παλεύεις για την ειρήνη για να σταματήσουν να ξεριζώνονται άνθρωποι που θα γίνουν αύριο πιόνια στο χέρι του κάθε ανθρωποφάγου τύπου Σόρος. Αυτά και άλλα πολλά κάνεις εκτός από διαδηλώσεις.  Το θηρίο της Χρυσής Αυγής δεν είναι τυχαίο που αναπτύσσεται και τρέφεται στο βάλτο του φόβου και της σύγχυσης, πολιτικής και κοινωνικής. Δεν είναι τυχαίο που χρησιμοποιείται από τους κρατούντες για να εξουθενώσουν την πολιτική και δημοκρατική αντίσταση ενός παραδοσιακά ελεύθερου και άφοβου λαού. Δεν ηρωοποιείς ένα τέτοιο θηρίο μέσα από τις φωνές και τους εξορκισμούς. Το τσακίζεις με πρακτικές και πολιτικές που του στερούν τα τέλματα που το τρέφουν. Καθαρές πολιτικές, καθαρές κουβέντες και πάνω απ’ όλα καθημερινός κοινωνικός αγώνας και δυνάμωμα του λαϊκού κινήματος. Ενότητα στη δράση, ενότητα δημοκρατική και αγώνας καθημερινός, πολιτικός και κοινωνικός. Αλλιώς, απλά στρώνεις την απέναντι πλευρά του σκηνικού που ετοιμάζουν οι μεγαλοτραπεζίτες και οι ντόπιοι συνεργάτες τους. Του σκηνικού ενός άγριου εμφύλιου με συμμετοχή και των ξένων φασιστών που τάχα πολεμάει σήμερα η Χρυσή Αυγή. Ενός καινούργιου είδους φασιστών, που δεν τους είχαμε ως τα τώρα, των ισλαμοφασιστών. Για να εξυπηρετηθούν κάθε είδους συμφέροντα, εκτός από το συμφέρον του λαού. Και για να συντηρηθεί η εξουσία της ντόπιας και προδοτικής νομενκλατούρας, και να εξασφαλιστεί η ατιμωρησία της. Αυτοί είναι οι προβληματισμοί μας και πάνω σε αυτούς εγαζόμαστε, με  όση επιτυχία μπορούμε.

Επειδή, λοιπόν, αυτά που έρχονται είναι χειρότερα από αυτά που ζούμε, θα χρειαστούμε βοήθεια. Όλοι όσοι μπορείτε, όλοι όσους γνωρίζετε ότι μπορούν, ας προσφέρουν λίγο από το χρόνο τους και από την δύναμή τους. Είναι ανακουφιστικό και για τους ίδιους.

Θα ήτανε λάθος να μην αναφέρω και τους φίλους μας τους Έλληνες από επιλογή και  συνείδηση, τους Γερμανούς και Αυστριακούς της περιοχής μας που κάνουν ότι μπορούν να βοηθήσουν την δεύτερη πατρίδα τους. Αναφέρω τον γιατρό Ιωακείμ Γκέντ και την σύζυγό του, τον κ. Γκενσμπεργκερ από την Λογγά, το σύλλογο Γαία από την Μάνη και πολλούς άλλους που δεν γνωρίζουμε. Τους ευχαριστούμε, και είμαστε βέβαιοι ότι γνωρίζουν ότι ο λαός μας άδικα μπήκε στις μυλόπετρες.

Αλληλεγγύη και αγώνας για το λαό!

Αναστάσιος Πουλόπουλος
Ιατρός – Νεφρολόγος

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε την εισήγηση

Advertisements
This entry was posted in ΕΓΓΡΑΦΑ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s